Przewodnik po pamięci - pamięć długoterminowa cz.1

Pamięć długoterminowa (trwałą, wtórna), z ang. long-term memory, LTM, to ogromny trwały magazyn śladów pamięciowych o nieograniczonej pojemności i czasie jego przechowania. Pamięć długoterminowa jest podzielona ze względu na sposób kodowania, zapamiętania, rodzaj materiału, itp. Najczęściej proponuje się podział pamięci długoterminowej na:

  1. pamięć deklaratywna, która dzieli się na:
    • pamięć semantyczną
    • pamięć epizodyczną (zawierającą pamięć autobiograficzną)
  2. pamięć niedekleratywną, która dzieli się na:
    • pamięć proceduralną
    • habituacje
    • warunkowanie
    • torowanie

Pamięć deklaratywna (pamięć jawna, pamięć świadoma) określa poziom naszej wiedzy. Informacje zapisane w pamięci deklaratywnej zapisane są w taki sposób, że nie można ich zapomnieć i z łatwością można je wydobyć np. nasze imię i nazwisko. Pamięć deklaratywna charakteryzuje się następującymi cechami:

  • wydobycie informacji zazwyczaj jest bardzo łatwe i szybkie, względnie nie zależy od kontekstu, np. w każdej chwili mogę przypomnieć sobie jak wyglądają moi rodzice i mogę ich opisać. Tylko niektórych przypadkach wydobycie informacji  może wymagać czasu i wysiłku.
  • przechowuje informacje, na które można odpowiedzieć: „wiem, że…”. Np. „Kot jest zwierzęciem”, „Wczoraj spotkałam się z koleżanką”.
  • przechowuje informacje abstrakcyjne, np. „Mój samochód jest niebieski. Samochód to pojazd”.
  • składa się z pamięci epizodycznej i semantycznej.

Pamięć semantyczna dotyczy języka i procesu kojarzenia faktów. Za pomocą skojarzeń mózg łączy w grupy informacje o podobnym charakterze, grupuje je tworząc różne zbiory, kategorie informacji, którym nadaje etykietki. Etykiety te nie zawsze wyrażone były wyrazami (pojęciami), ale wraz z rozwojem języka mówionego słowo stało się kluczem w pamięci semantycznej. Nie istnieją żadne reguły grupowania informacji, ten proces jest zmienny. Pamięć semantyczna obejmuje naszą ogólną wiedzę o świecie np. o tym jak wygląda kot.

Pamięć epizodyczna (pamięć zdarzeń) rejestruje i pomaga odtworzyć wydarzenia, epizody (ślady pamięciowe) z przeszłości. Wydarzenia te są określone w czasie i przestrzeni oraz  zachowują wzajemne relacje między epizodami. Np. Pamiętam swoją maturę. Pamiętam wczorajszy obiad. Pamiętam moje pierwsze spotkanie z mężem.

Pamięć epizodyczna charakteryzuję się następującymi cechami:

  • odpowiada za poczucie naszej indywidualności, tożsamości potwierdzoną ciągiem zdarzeń z przeszłości;
  • przechowane informacje łatwo możemy określić w czasie, np. Uczyłam się pisać gdy miałam ok. 5 lat; Maturę zadawał mając 19 lat.
  • czasami wydobycie zdarzeń z pamięci epizodycznej wymaga czasu i wysiłku;
  • wydobycie informacji wymaga osobistej refleksji, ma charakter w pełni świadomy i dowolny;
  • przechowuje informację językowe i abstrakcyjne;

Opis pamięci niedeklaratywnej znajdzie się w następnym wpisie.

(5 głosów, średnia: 4,00 z 5)
Prześlij znajomemu Prześlij znajomemu

Dodaj komentarz

 

 

 

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>